ابى طالب ( ع ) بود ، آنگاه اين آيه را خواند : « وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ » حاكم ( در مستدرك از قول علىّ بن الحسين ) اضافه مىكند كه موقع خوابيدن علىّ بن ابى طالب ( ع ) در بستر پيامبر ، على چنين گفت : با جان خودم نگهدارى كردم كسى را كه بهترين راه روندگان روى ريك زمين بود و بهترين كسى بود كه بيت عتيق و حجر الاسود را طواف كرد . پيامبرى از سوى خدا كه ترسيد از اينكه دربارهء او نيرنگ كنند ، پس خداوند صاحب احسان او را از نيرنگ نجات داد . رسول خدا در غار در امنيت و حفظ شده در حفظ خدا و در پوشش ماند . و من همواره آنها را مراقبت كردم و نتوانستند مرا زندانى كنند و من خودم را براى كشته شدن و اسير شدن آماده كرده بودم . 142 - با سند ديگرى از علىّ بن الحسين ، شبيه همين روايت با همين اشعار نقل شده است . 15 و از آياتى كه دربارهء آنان نازل شده ، سخن خداوند است : وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ السَّائِلِينَ وَ فِي الرِّقابِ و مال را با همهء علاقه‌اى كه به آن دارد به خويشاوندان و يتيمان و مسكينان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان ، انفاق مىكند . ( سوره بقره آيه 177 ) 143 - عن السدي قال : نزلت في عليّ بن ابى طالب في ناسخ القرآن و منسوخه . سدى گفت : اين آيه در ناسخ و منسوخ قرآن دربارهء علىّ بن ابى طالب ( ع ) نازل شده است .